بُكْمٌ doğuştan أَخْرَسْ ahras olan kişi demek olup أَبْكَمُ ’in çoğuludur. Allah buyurur ki:

صُمٌّ بُكْمٌ

Onlar sağırdır, dilsizdir (2/Bakara 18). Buna göre, her ebkem ahras, ama her ahras, ebkem değildir. بَكِمَ عَنِ الْكَلاَم da denir ki, kişinin aklının zayıflığından söz söyleyemez hâle gelmesi ve أَبْكَمْ dilsiz gibi olması demektir. (Rağıb El-İsfahani, Müfredat Kur’an Kavramları Sözlüğü)

        “Bükm”; dilde bulunan bir kusurdur. Bu kusur sebebiyle kişi harfleri çıkarıp kelimeleri telaffuz etmeye imkan bulamaz. Münafıklar Hakk’ı söylemek bakımından dilsiz kesilmişlerdir. Asla onu söylemezler. Çünkü gönüllerinde, ızhar ettikleri imanın tam zıddı olan nifak yer etmiştir. Onlar nifaklarını gizlemişlerdir. Böyle olunca sanki hiç konuşmaya güç ve istidatları yokmuş gibi nitelenmişlerdir. (İsmail Hakkı Bursevi, Rûhu’l Beyan Kur’an Meali ve Tefsiri, s. 230.)