ع م ي

Kur'an'da geçiş sayısı: 33

Türkçe türevleri: Âmâ, muammâ

Kur'an'daki anlamları: Gözü kör olmak, kör etmek, gizli bırakmak, kör.

Köke ait bilgiler:

مَى: Basar/Göz ve basiretin yitirilmesi anlamlarında kullanılır. أَعْمَى  kelimesinin çoğulu عُمْيٌ ve عُمْيَانٌ şeklinde gelir: بُكْمٌ عُمْيٌ: Dilsizdirler, kördürler, (2/Bakara 171). (Rağıb El-İsfahani, Müfredat Kur’an Kavramları Sözlüğü)

Sözlükte “iki gözü kör olmak suretiyle görme kabiliyetini bütünüyle yitirmiş bulunan kişi” manasına gelen ve “basiretsiz, düşüncesiz, cahil” gibi mecazi anlamları da olan a’mâ kelimesi Kur’an’da çoğu manevi, bir kısmı da maddi körlük anlamında olmak üzere on üç defa tekil, yine bu son anlamda on defa da çoğul şeklinde (umy, amin, amûn) ( Neml 27/66, Araf 7/64, Zuhruf 43/40) geçer. Bundan başka, hepsi de  manevi körlük, kalp gözünün körlüğü, basiretsizlik, hakikat karşısında ilgisizlik ve inatçılık, sapıklık, Allah’ın hidayet ve rahmetinden mahrumiyet” gibi manalarda olmak üzere iki defa masdar şeklinde (Fussilet 41/17,44) sekiz defa da çekimli fiil kalıplarında ( En'am 6/104, Maide 5/71, Hac 22/46) kullanılmıştır. Kur’an’a göre asıl kör, görme duyusunu yitiren değil basiretini kaybeden ve gerçeği göremeyenlerdir. (Ahmet Saim Kılavuz, “A’mâ”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, s. 2 :553.)